Pieter Geyl "History of the Dutch Speaking Peoples 1555-1648"

Geyl, Pieter (1887-1966)

Dossier /Geschiedenis

 Pieter Geyl was hoogleraar geschiedenis aan de Universiteit van Utrecht. Als journalist en polemist bestreed hij het Oranjehuis en het nazi-regime. Bovenal was hij inspirator van de Groot-Nederlandsche gedachte. Geyl profileert zich begin twintigste eeuw als een arrogant historicus die nooit een conflict uit de weg gaat. Hij schrijft over uiteenlopende onderwerpen, heeft overal een mening over en schoffeert collega's. Hij verspreidt het idee dat Nederland, België en Zuid-Afrika op taalkundig en cultureel gebied nauw moeten samenwerken. Deze gedachte baseert hij onder andere op zijn studie 'de Geschiedenis van de Nederlandse stam'. In het interbellum wordt hij actief in de Vlaamse politiek. In 1937 maakt hij een reis door Zuid-Afrika en wordt hij deelgenoot van de opleving van de Afrikaanse taal en cultuur, die na de Boerenoorlog was opgebloeid. Hij zet zich in voor behoud van het Nederlands in Zuid-Afrika Door zijn kritiek op het nazi-regime wordt hij in de Tweede Wereldoorlog vastgezet in concentratiekamp Buchenwald. Later wordt hij overgeplaatst naar Nederlandse strafkampen. Als hij wegens gezondheidsredenen wordt vrijgelaten, gaat hij in het verzet. Na de oorlog wordt hij hoogleraar aan de universiteit van Utrecht. Hij blijft actief publiceren, met name essays.

Wist je dat?

• Geyl keurde staatsgodsdienst af. Hij vond het verwerpelijk dat het koningshuis grondwettelijk Nederlands Hervormd was, terwijl in een Groot-Nederland de meerderheid van de bevolking Rooms-Katholiek zou zijn. Hierdoor kwam hij in conflict met koningin Wilhelmina.
• Het citaat 'Het ontbrak me nooit aan zelfvertrouwen' is tekenend voor zijn persoon